Po co żyjemy? Jaki sens jest tego?
Czyż umiemy dostrzec coś tak wielkiego
Jak serce ludzkie pełne uwielbienia
I uszanowanie ludzkiego sumienia?

Żywot jest czymś pięknym, lecz żyć ten potrafi
Co wśród wielu ludzi każdy jest mu bratnim,
Co pośród złota i skarbu przestrzeni
Wybierze serce i tylko je doceni.

Jesteśmy pyłkiem świata – pyłku we wszechświecie
A wszechświat jest narzędziem na bożym powiecie,
On nim kieruje, całym naszym życiem
I wybaczy jak nieco uchybicie..

Więc cóż mamy czynić, by żyło się błogo?
By każdy poczuł smak życia pięknego,
By dopełnić sensu przeznaczenia
I doświadczyć wszechludzkiego uwielbienia?

Żyjmy według norm nakazu ludzkiego
Kierujmy się sumieniem, nie róbmy nic złego,
Nie czyńmy innym co nam niemiłego
I szanujmy każdą chwilę życia naszego.

Category: Wszystkie wpisy
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Leave a Reply

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*