Wieś której czas nie omija
I postęp rosnące ma względy
Zmienia swój wizerunek
Co dawne przestaje być trendy

Jednak w potoku nowego
Zostaje w pamięci jak żywa
Wieś pełna dobrych tradycji
Oddanych ludzi – prawdziwa

Ta co ma malwy przy płocie
Z zapachem chleba i siana
Z domem co dźwiga z radością
Na sobie gniazdo bociana

Nie ma już studni z żurawiem
Ni konwi suszonych na płocie
Jednak nasz wiejski folklor
Nie poszedł na bezrobocie

Zachował w sobie pejzaże
O które przyszłość się pyta
Kwiat zasuszony w albumie
Z innymi nie przekwita

Czy jest jeszcze gdzieś ta wieś
O której Sipińska śpiewa
Została w pamięci świątka
Co śpi w cieniu starego drzewa

Category: Wszystkie wpisy
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Leave a Reply

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*