Jest pełnia wiosny połowa maja
Świat w apogeum rozkwitu
Ziemia nas darzy gamą kolorów
Lecz skąpi wręcz błękitu

Podobno kiedyś gdy dni wiosenne
Kobierzec z kwiatów tkały
O delikatnym niebieskim kwiatku
Po prostu zapomniały

Stąd oryginalna dzisiejsza nazwa
A motyw jej jak z bajki
Od nie zapomnij są niezabudki
I niezapominajki

Kolor błękitny tu drogowskazem
Długo ich szukać nie trzeba
Na każdym płatku można odnaleźć
Odbity skrawek nieba

Na każdym płatku urok i skromność
Choć dzisiaj to nie w modzie
– Jeden kwiatuszek posyła niebu
A drugi poświęca wodzie

Natura córkę w niebieskiej sukni
Oddała ludziom na stałe
W posagu skromność i urok wnosi
Wartości doskonałe

Category: Wszystkie wpisy
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Leave a Reply

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*